Osteopaat
Timothy Cocquyt

Persberichten

HET BELANG VAN EEN OSTEOPAAT IN DE SPORT, 

EEN INTERVIEW MET TIMOTHY COCQUYT

NOVEMBER 12, 2012 ADMIN
Geschreven op 29/03/2012 door Jelle Verdoodt. (www.sportscareers.be)

Wie het sportgebeuren op de voet volgt heeft wellicht gemerkt dat er meer en meer osteopaten naast de atleten opduiken.
Sven Nys bracht de ochtend voor het BK nog een bezoek aan zijn persoonlijke osteopaat, Cadel Evans laat de zijne overvliegen tijdens de rustdagen in de Tour de France en ook Kim Clijsters werkt nauw samen met een osteopaat voor en na elk tennistornooi.

Maar wat heeft osteopathie, voor velen een nog ongekende medische discipline, exact te bieden aan sporters van alle niveaus? Ik vroeg het aan Timothy Cocquyt, Master l.o. (VUB) én Master in Osteopathy van de gerenommeerde European School of Osteopathy in Maidstone, U.K.

"Timothy, wat is osteopathie eigenlijk en hoe gaan jullie te werk?"
Osteopathie is een volwaardige medische discipline waarbij functiestoornissen, ontstaan door een bewegingsverlies van om het even welk weefsel, worden aangepakt. Het is een manuele geneeswijze, we gebruiken dus enkel onze handen. Bovendien bekijken osteopaten het lichaam vanuit een holistisch standpunt. We integreren als het ware het hele lichaam, niet enkel het lichaamsdeel waar de functiestoornis optreedt. Nu, niettegenstaande we enkel met onze handen werken bestaan er natuurlijk verschillende technieken om verschillende oorzaken aan te pakken. Iedereen kent het ‘kraken’ van het lichaam, maar daar stopt het gelukkig niet. Afhankelijk van de functiestoornis gaan we gebruik maken van massage-technieken, neuromusculaire technieken, manipulaties, articuleren van gewrichten, craniale technieken, technieken op het bindweefsel in het lichaam,…. De gebruikte technieken zijn steeds afhankelijk van het probleem waarmee de patiënt ons consulteert, want elk lichaam is anders. Sommigen ervaren de consultatie en de gebruikte manier om de functiestoornis te behandelen als zacht, anderen vinden het eerder pijnlijk. Niet iedereen reageert namelijk op dezelfde wijze op een bepaalde techniek en natuurlijk is niet ieder probleem hetzelfde. In België is osteopathie helaas nog niet volledig erkend. In Engeland bijvoorbeeld wel. De opleiding en de praktijkervaring zijn er daarom omvangrijker en veelzijdiger. Meteen ook de reden waarom ikzelf naar Londen ben getrokken voor mijn opleiding. 


Wat goed is voor Kim of Tom, is ook goed voor mij 

"Osteopathie is geen “nieuwe” medische discipline, hoe verklaar je dan de plotse ‘hype’ van osteopaten in de sport?"

Ik vermoed dat dit te wijten is aan twee factoren. Ten eerste: meer en meer topsporters maken gebruik van de diensten van een osteopaat.
Zo hebben Kim Clijsters, Cadel Evans, Tom Boonen en Sven Nys om er maar enkele op te noemen, een vaste osteopaat in hun team. Deze werkt meestal preventief maar ook om blokkages in hun lichaam weg te werken voor, na en zelfs tijdens een wedstrijd.
Zo liet Cadel Evans tijdens de laatste Tour de France zijn osteopaat overvliegen omdat hij voelde dat hij niet meer optimaal bewoog en verkrampt op de fiets zat. De dagen nadien gaf hij aan zich terug veel beter te voelen tijdens de ritten en kon hij opnieuw meer kracht overbrengen op de pedalen. Hierdoor was hij terug top in de laatste tijdrit en mocht hij de Gele Trui aantrekken op de Champs Elysées.
Toen Sven Nys de ochtend voor het BK veldrijden in Hooglede-Gits nog amper kon bewegen was het ook een osteopaat die redding bracht. Een goede redding blijkbaar, want hij werd die dag voor de achtste keer Belgisch Kampioen. 

Ten tweede: meer en meer mensen worden aangespoord om te sporten voor hun gezondheid. Ze beginnen er echter vaak onvoorbereid aan: zonder aangepaste uitrusting of zonder begeleiding waardoor blessures ontstaan. Voor deze blessures zoeken ze dan een oplossing en via de media hebben ze topsporters horen vertellen over hun osteopaat en wat die allemaal kan doen. Op die manier wordt de stap om zelf een osteopaat op te zoeken veel kleiner.
Wat goed is voor Tom Boonen of Cadel Evans is ook goed voor mij, denken ze (terecht) dan! 

"Voor een oogprobleem ga ik naar een oogarts, voor een oorontsteking naar de oorarts, maar voor welke klachten kan een sporter of atleet bij jou en je collega’s terecht?"

Sporters kunnen voor verschillende klachten bij een osteopaat terecht.
Dit kan gaan van blokkage van bepaalde gewrichten, spierpijnen, overbelastingen, ontstekingen (tendinitis),…maar ook voor een routine controle. Ik vergelijk dit altijd met een auto. Deze breng je ook naar de garage voor controle om de 20000km. In feite zou iedereen zijn lichaam geregeld moeten laten controleren, om erger te voorkomen. Vooral voor sporters is dit belangrijk, aangezien zij hun lichaam toch meer belasten dan een sedentair persoon. Sport is goed en noodzakelijk, maar sport is verslavend en teveel sporten zorgt snel voor een overbelasting van het lichaam. 


Pijn als alarm van het lichaam 

Het menselijk lichaam is eigenlijk een fanatische creatie. Elk lichaam gaat zich namelijk tot op een bepaald niveau aanpassen aan blokkages of beperkingen. Zolang ons lichaam dit doet, gaan we geen pijn ervaren. Maar het lichaam kan natuurlijk niet oneindig gaan compenseren. Zodra er een grens is overschreden gaat er een alarm af. Dit alarm is de pijn die we dan voelen. Doordat sporters vaak dezelfde posities aanhouden voor langere tijd, vaak repetitieve bewegingen maken, vaak slecht neerkomen op een harde ondergrond, vaker kleinere letsels hebben,… treden er bij hen meer blokkages op. Door regelmatig een bezoek te brengen aan een osteopaat kan je voorkomen dat het aantal blokkages oploopt tot voorbij het alarmpunt waarna we pijn gaan ervaren. 


"Als iemand voor de eerste keer op consultatie komt bij jou, hoe ga je dan te werk?" 

De eerste consultatie begint altijd met een ‘intakegesprek’ waar ik probeer zoveel mogelijk informatie over de persoon te verzamelen om niet alleen een beeld te vormen van het probleem, maar ook over hoe deze persoon leeft. Wat zijn de gewoonten van deze persoon, wat doet hij allemaal dat kan bijdragen aan zijn klachten. Zo zal een 50jarige bouwvakker meer aanleg hebben voor artrose in de lage rug. Of zal een wielrenner meer aanleg hebben voor bekken- en nekproblemen. Of zal iemand die aan de lopende band staat, door steeds dezelfde beweging uit te voeren meer gevoelig zijn aan tendinitis. Daarna wordt het hele lichaam geobserveerd en gepalpeerd. Betast, zeg maar. Nadien worden enkele orthopedische tests uitgevoerd om tot een correcte diagnose te komen waarna de behandeling gestart wordt. Natuurlijk gebeurt dit steeds in overleg met de patiënt. 


Een osteopaat is meer dan een kraker 

"Is osteopathie eigenlijk een “zachte” behandeling?"

Die vraag krijg ik vaak. Zoals reeds gezegd is het afhankelijk van persoon tot persoon en van het probleem waarmee ik geconfronteerd wordt. Indien er een overbelasting is van bepaalde spieren, wordt meestal een zeer diepe, neuromusculaire massage toegepast die als zeer pijnlijk (tot tranen toe) kan ervaren worden, maar achteraf wel heel effectief is. Zo behandel ik een triatleet die om de 14 dagen langskomt voor een behandeling. Iedere maal vraagt hij of hij op de foltertafel mag gaan liggen (lacht). Maar natuurlijk kunnen ook zeer zachte technieken gebruikt worden wanneer bijvoorbeeld op het bindweefsel wordt gewerkt. Veel mensen denken bij het woord Osteopaat meteen aan “kraker”, maar we kunnen veel meer dan dat. Soms mag je iemands rug nog zoveel kraken als je wil en zal het probleem steeds terug keren. Daarom is het noodzakelijk om ook op het bindweefsel te werken. Dit is een weefsel dat door vele paramedici wordt overgeslagen maar zeer belangrijk is in het lichaam! Deze werkwijze weerspiegelt perfect de holistische visie die osteopaten hebben. Het stopt voor ons nooit bij één lichaamsdeel. Alles is verbonden. 

"Waarom ben je zo gefascineerd door sport en het werken met atleten?"

Ikzelf heb altijd aan (competitie) sport gedaan. Tijdens mijn laatste 2 jaren humaniora heb ik sportwetenschappen gestudeerd waarbij ik voor het eerst inzicht kreeg in de anatomie van de mens en de menselijke beweging. Daarna heb ik sportkot gevolgd (of master in Lichamelijke Opvoeding aan de VUB) waar niet alleen anatomie, maar ook biomechanica, biochemie, neurofysiologie,… gedoceerd werd. Omdat ik tijdens deze studies zelf verschillende disciplines moest beoefenen heb ik een beter inzicht gekregen in de noden en eisen van al die sporten. Dankzij mijn verleden als competitiesporter weet ik heel goed hoe belangrijk het is voor een atleet om zo goed mogelijk, zo juist mogelijk maar ook zo snel mogelijk geholpen te worden. Het ergste wat je tegen een atleet kan zeggen, is dat hij niet meer mag sporten. Daarom is het steeds zoeken naar een behandeling zodat de sporter toch kan blijven sporten zonder de blessure erger te maken. Sporters zijn ook veeleisende mensen en drijven me altijd tot het uiterste. Het geeft me dan ook een kick wanneer ze bij me buiten gaan met een glimlach op hun gezicht omdat ze zich beter voelen.